Gujarati / English

આસો સુદ-૧ને રોજ સાંજે સભામાં પુરાણી ધર્મકિશોરદાસજીએ પૂછ્યું જે, “મહારાજનું ને મુક્તનું સુખ કેવી રીતે આવે અને તે સુખ ભિન્ન ભિન્ન કેવી રીતે દેખાય?”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “જ્યારે મુક્તને સજાતિ થાય છે ત્યારે બધું માલમ પડે છે, પણ સજાતિ થયા વિના માલમ ન પડે. જેમ આ સભામાં અજાણ્યો માણસ આવે તેને બધા સરખા જણાય  અને જે સદાય ભેળા રહેતા હોય એમને સર્વેનાં રૂપ, ગુણ, નામ તથા મોટપ તે જુદી જુદી હોય તેમ જણાય; તેમ અક્ષરધામમાં શ્રીજી મહારાજ પાસે રહેતા હોય તેના જાણ્યામાં આવે છે. માટે સજાતિ થાય ત્યારે બધું માલમ પડે છે અને મહારાજનું ને મુક્તનું સુખ પણ વિભાગે સહિત જાણે છે ને લઈ શકે છે; તેમજ શ્રીજી મહારાજની મૂર્તિમાં રહ્યા થકા સંકલ્પની મૂર્તિઓ કરીને અનંત જીવોને અક્ષરધામમાં તેડી જાય છે.”

એમ વાત કરીને બોલ્યા જે, “શ્રીજી મહારાજની મૂર્તિમાં સુખ તો અપાર છે તે જ્યારે ખરેખરી એ સુખમાં ગતિ પહોંચે ત્યારે એને જાણપણું રહે, પણ એ સુખમાં ગતિ પહોંચી ન હોય ત્યાં સુધી ઓરું રહેવાય છે. એ સુખમાં જેની ગતિ પહોંચી છે તે તો એ સુખમાંથી પાર પામતા જ નથી. જ્યાં સુધી એ માર્ગમાં સિદ્ધતા થઈ નથી ત્યાં સુધી શ્રીજી મહારાજનો ને તેમના મુક્તનો મહિમા બરોબર સમજાતો નથી.”   II ૧૧૯ II

On the evening of Aso Sud 1st, Purani Dharmakishodasji asked a question in the assembly, “How can happiness of Maharaj and Muktas be had and how can it be seen separately.”  Bapashri replied, “When one becomes one with Muktas every thing is known otherwise not.   Just as if a stranger comes in this assembly he will see all as equal and whereas for those who are always together, know quality, attributes names and greatness of all as different.  Similarly those who live in Akshardham near Maharaj know it.  Therefore when one becomes one with Muktas, every thing is known and the happiness of Maharaj and Muktas is also known differently.   Similarly while dwelling in Shriji Maharaj’s Murti make many Murtis of thoughts and escorts infinite Jivas to Akshardham.  After this talk he said there is limitless happiness in Shriji Maharaj’s Murti and when one reaches in that bliss, he has the knowledge but if he has not reached in that happiness he is deprived of it.  And the one who has reached in that bliss, do not find the end of that bliss.  Unless realization has come in that path, the greatness of Shriji Maharaj and Muktas is not understood. || 119 ||