Gujarati / English

વૈશાખ વદ-૧ને રોજ સભામાં ઈશ્વરચરણદાસજીએ પૂછયું જે, “વરતાલના ૧૧મા વચનામૃતમાં ભગવાન તથા ભક્ત તથા બ્રાહ્મણ અને કોઈક ગરીબ મનુષ્ય એમના દ્રોહથી અમે બીએ  છીએ, એમ મહારાજે કહ્યું છે; તે ગરીબ કોને જાણવો?”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “સદગુરુ શ્રી હરિનારાયણદાસજી સ્વામીના જેવા સ્વભાવ હોય તથા ઢુવાવાળા દરબાર રવાજીભાઈના જેવા સ્વભાવ હોય  તેવાને ગરીબ જાણવા. જેમાં એવાં લક્ષણ ન હોય અને કદાપિ સાધુને વેષે હોય તોપણ ગરીબ ન જાણવા ને સાધુ પણ ન જાણવા; તેમજ સેવા પણ સાધુને ઓળખીને કરવી. કેટલાક શિષ્યો ગુરુને સારું સારું ખાવાનું ઠેલી ઠેલીને પેટમાં ભરે, પણ તે ગુરુ તો કોઈના કામમાં પણ ન આવે એવા હોય; માટે ગુરુને પણ ઓળખવા. ગૃહસ્થોએ પણ ઓળખીને જ પાત્ર હોય તેની સેવા કરવી. શ્રી અયોધ્યાપ્રસાદજી મહારાજ તથા શ્રી રઘુવીરજી મહારાજના જેવાં લક્ષણે યુક્ત આચાર્ય હોય તો તેમની સેવા કરવી.”

એટલી વાર્તા  કરીને પાછી સમાપ્તિ કરી.

પછી બીજે દિવસે એટલે વૈશાખ વદ-૨ને રોજ બાપાશ્રીએ સ્વામી ઈશ્વરચરણદાસજીને ગુજરાત તરફ જવાની રજા આપી જે, “તમારે ધર્માદાનો વખત ભરાઈ આવ્યો છે; માટે આજ તમે ગુજરાત તરફ જાઓ.”

પછી તે ચાલ્યા, ત્યારે બાપાશ્રી મળીને માથે હાથ મૂકીને બોલ્યા જે, “અમે તમારા ઉપર બહુ રાજી છીએ. તમે ય્મારી સેવા બહુ કરી અને અમે તમારા ભેળા જ સદાય છીએ.”

પછી સ્વામી આદિ ચાલ્યા તે ભુજ થઈને ગુજરાત તરફ આવ્યા. II ૧૨૬ II

On the day of Vaishakh Vad 1st, Swami Shri Ishwarcharandasji asked a question in the assembly, “Maharaj has said in the 11th Vachanamrut of Vartal that He is afraid to betray God, a devotee, a Brahmin and a poor man. Who should be known that poor man?” Bapashri replied, “The one whose nature is like Sadguru Shri Harinarayandasji Swami and Darbar Ravajibhai of Dhuva should be known as poor. The one having no such a characteristics and even if he is in attire of saint should not be considered as poor and also not as saint. Moreover, service of saint should be done after knowing him thoroughly. Some disciples feed guru with tasty food in abundant quantity but that guru is of no use so guru should be made after knowing him thoroughly. House holder are also advised to serve the one who is worthy of it. Acharya whose characteristics are like Shri Ayodhyaprasadji and Raghuvirji Maharaj should be served.”  Here the talk came to end.

On the next day i.e. Vaishakh Vad 2nd, Bapashri permitted Swami Ishwarcharandasji to go to Gujarat. Bapashri told him that his time for collecting donation is ripe; therefore he should go to Gujarat. When he started to go Bapashri put his hand on Swami’s head and said that he was very much pleased with him.  Swami had served him much and he was with Swami for all the time.  Then Swami, etc started their journey and came to Gujarat via Bhuj. || 126 ||