Gujarati / English

ચૈત્ર સુદ-૭ને રોજ સવારે સભામાં સ્વામી ઈશ્વરચરણદાસજીએ પૂછયું જે, “ઘણાં ધામોના મુક્ત સત્સંગમાં આવ્યા હોય તે કેમ ઓળખાય?”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “જે ધામમાંથી એ આવ્યા હોય, તે ધામોની ને તે ધામોના ધામીની મોટપ એમને રહી ગઈ હોય તેથી તેમનું વર્ણન કરે; ને મહારાજની એ મોટપ કહે, પણ કેવળ મહારાજની મોટન ન કહે. અને જે શ્રીજી મહારાજના મુક્ત હોય તે તો શ્રીજી મહારાજ વિના બીજા કોઈની મોટપ કે સારપ રહેવા દે નહિ, એ ઉપરથી તેમને ઓળખવા. આજ સત્સંગમાં જડ અને ચૈતન્ય માયામાં જે લોભાશે નહિ તેના ધણી મહારાજ અને અમે છીએ તેથી અમારા જેવા તેમને સુખિયા કરીશું. અને જે એ બેમાં લોભાશે તેના ધણી મહારાજ અને મોટા નહિ થાય; કેમ કે તે તો બળેલા કોયલા જેવા છે. માટે એ બે વાતની સાવધાની તમારે સૌને જેવી છે તેવી સદાય રાખજો, તો તમે અમારા છો તે અમારા જેવા કરીશું.” એ વર દીધો.

પછી કથાની સમાપ્તિ કરીને સંતો માંદા સાધુને નવરાવવા સારુ ગયા અને બાપાશ્રી તથા સ્વામી ઈશ્વરચરણદાસજી તથા વરતાલથી બ્રહ્મચારી આવ્યા હતા તે સર્વે ઓસરીમાં બેઠા હતા. સાધુ મુક્ત-  જીવનદાસજી ખાડે જતા હતા ત્યારે સ્વામી ઈશ્વરચરણદાસજીએ બાપાશ્રીને કહ્યું કે, “આ સાધુને ક્યારે લઈ જશો?”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “તમને ખપતા નથી?”

ત્યારે તેમણે કહ્યું જે, “સાજા કરો તો ખપે.”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “એમને માટે ગઈ કાલે લાકડાં તૈયાર કરી રાખ્યાં છે અને આજ લઈ જવા છે.”

એટલામાં તે માંદા સાધુ ખાડેથી આવ્યા અને કૂવા ઉપર જઈને દાતણ કર્યું એટલે સાધુ મુક્તવલ્લભદાસજી આદિક નવરાવવા લાગ્યા, એટલામાં તો એ માંદા સાધુ નમી પડયા.

ત્યારે બાપાશ્રીએ સ્વામી ઈશ્વરચરણદાસજીને કહ્યું જે, “સાધુની પાસે જાઓ, અમે લઈ જઈએ છીએ.”

પછી બાપાશ્રી આદિક સર્વે તે સાધુ પાસે આવ્યા ને વસ્ત્ર પહેરાવીને ઓરડીમાં લઈ જઈને સુવાર્યા કે તરત જ તે દેહ મૂકી ગયા. પછી તેમને દેન દઈ આવ્યા ને શ્રી ઠાકોરજીને થાળ કરીને જમાડયા.  II ૧૪૨ II

On the morning of Chaitra Sud 7th, Swami Ishwarcharandasji asked a question in the assembly, “How can Muktas of many abodes who have come in satsang be recognised?”  Bapashri said, “These Muktas describe the greatness of the heads of respective abodes from where they have come and also about their abodes and about  the greatness of Shriji Maharaj but not only of Shriji Maharaj. And those who are Muktas of Shriji Maharaj never describe greatness of any one else except Shriji Maharaj, in this way they can be recognised. In this satsang Maharaj and I are the master of the one who is not attracted to inanimate and animate illusion (maya) will be made blissful as I am, and for the one who is attracted to both, Maharaj and Muktas will not be his master because he is like burnt coal. Therefore always be cautious as you are for both these things, then only you are ours and will be made as we are- such blessing was given.  After completing the discourses, saints went to bathe; the sadhu who was ill and Bapashri, Swami Ishwarcharandasji and celibates of Vartal all sat in porch. When sadhu Muktajivandasji was going for toilet, Swami Ishwarcharandasji asked Bapashri when he would take this sadhu to Akshardham.  Bapashri said, “Do you not need him?” Swami said, “He is needed provided he is cured.”  Bapashri said, “Firewood has been kept ready for him yesterday and today he will be taken.”  In the meanwhile ill sadhu came after relieving himself and brushed his teeth at the well. Then sadhu Muktavallabhdasji, etc started gaving him bath. During the bath the sadhu leaned.  Then Bapashri asked Swami Ishwarcharandasji, “Go to that sadhu. I am taking him.”  Then Bapashri etc. all came all to the sadhu and clothed him. Then he was taken to the room and put him on the bed. Soon he left his body.  Then he was cremated and all were fed after offering thal (dish) to Thakorji. || 142 ||