Gujarati / English

વૈશાખ વદિ-૧૩ને રોજ સાંજના બાપાશ્રી તથા સર્વે સંત હરિજનો શ્રી કાકરવાડીએ નાહવા ગયા. ત્યાં નાહીને બાવળ તળે બેસીને માનસી પૂજા કરી.

પછી સંતોએ કહ્યું જે, “બાપાશ્રી! વાત કરો.”

પછી બાપાશ્રીએ કૃપા કરીને વાત કરી જે, “પરમ એકાંતિક છે તથા અનાદિમુક્ત છે તેમને તો શ્રીજી મહારાજની મૂર્તિ વિના બીજો રસ નથી; એવું જાણે તેને નિર્માનીપણું આવે, ઈન્દ્રિયોના વેગ ટળી જાય ને દાસાનુદાસ થઈ રહેવાય. જ્યાં લગી શ્રીજી મહારાજ સત્સંગમાં વિરાજે છે ત્યાં લગી સર્વે કામ થાય એવું છે. ચાલોચાલ સત્સંગમાં સુખ ન આવે. જોગ કરતાં સુખ આવ્યું કે ન આવ્યું તે ક્યારે જણાય? તો જ્યારે મૂર્તિનું સુખ આવે ત્યારે જણાય.

“સાધન માત્રનું ફળ મૂર્તિ છે. જપ, તપ, સેવા, માળા, માનસી પૂજા એ સર્વે કરે; પણ તેનું ફળ જે મૂર્તિ તેના સુખનો ઉપાય ન કરે. જેમ કૂવો ખોદે છે તે પાણી થવા માટે ખોદે છે; તેમ સાધન, સેવા, સમાગમ, તેનું ફળ તે મૂર્તિ છે. આ જોગમાં શાંતિ શાંતિ રહી છે તેનું કારણ એ છે જે મૂર્તિ રહી છે. અનાદિમુક્તના શબ્દમાં સુખ આવે, કેમ જે મૂર્તિમાં રહીને બોલે છે.

“આ જ્ઞાનરૂપી અને મૂર્તિરૂપી યજ્ઞ તે શ્રીજી મહારાજનો છે. પીરસનારા અનાદિમુક્ત છે અને જમનારા સાધનદશાવાળા છે. પરમ એકાંતિક, અનાદિમુક્ત અને શ્રીજી મહારાજ તે તો ભેળા જ છે. અનાદિમુક્ત તો મૂર્તિમાં જ રહ્યા છે. માટે મહારાજ વિના એકલા આવ્યા છે એમ ન જાણવું. એમની દૃષ્ટિમાં માયા જ નથી. આ લોકમાં બીએ, ભાગે, હારે, જીતે એ તો આ લોકની રીતિ છે, પણ તે તો મૂર્તિમાં જ છે. સાધનવાળાને સુખ આપે છે તે મહારાજ આપે છે એમ જાણે છે, પણ અમો આપીએ છીએ એમ નથી માનતા; પોતાને ગુમાસ્તા માને છે.

“આવા મળ્યા છતાં રાંક ન રહેવું. રાજાની રાણી ભમી ભીખ માગે એવા સ્વભાવ ન રાખવા. સર્વે સામાન શ્રીજી મહારાજે આજ લાવીને આપ્યો છે, પણ જીવને અજ્ઞાનના ડચૂરા ભરાણા છે તે મનાય નહિ. જો મોટાને મન સોંપી દે તો ડચૂરા કાઢી નાખે, પણ માનને લીધે મન અર્પાય નહિ. શીતળ ને શાંત મૂર્તિ છે અને મુક્ત પણ એવા જ શીતળ ને શાંત છે. ‘શીતળ શાંત છે રે, તેજની ઉપમા નવ દેવાય.’ તેમનો જોગ કરીએ તો શીતળ કરી મૂકે. જેમ ઝાબમાં પાણી ભરાય છે તેમ નિર્માનીમાં ગુણ ને મૂર્તિ આવે છે અને મોટાનો રાજીપો થાય છે.”     II ૩૦ II

On the evening of Vaishakh Vad 13th Bapashri along with saints and devotees went to Kakarwadi to bathe.  After taking bath, mental worship was performed under babul tree. Thereafter saints proposed to Bapashri to initiate the talk.  Bapashri, showing his grace, started the talk and said, “Param Ekantik and Anadi Muktas have no any other interest except Murti of Shriji Maharaj.  If one knows it he will become humble; his desire of senses will disappear, and will become the servant of a servant.  So long there is Shriji Maharaj in satsang, all work will be done.   There is no happiness in routine satsang.  There is happiness or not by remaining in association will only be known when one gets the happiness of Murti. The fruit of every means is Murti.  One may do every thing like jap, tap (penance), service, rosary, mental worship, but if he does not do effort for the happiness of Murti which is the fruit of every thing.  Just as the well is dug for getting water.  Similarly the fruit of means, service, association, is Murti.  There is peace in association because there is Murti. We get joy from the words of Anadi Muktas because they speak dwelling in Murti.  This yagna in the form of knowledge and Murti is of Shriji Maharaj; Anadi Muktas are serving dishes and seekers are diners. Param Ekantik, Anadi Muktas, and Shriji Maharaj are together. Anadi Muktas are in Murti so it should not be taken that they have come alone without Maharaj.  There is no illusion (maya) in their eye.  It is the tradition of this world that they fear, run away, defeat, win, etc. but they are in Murti only.  They give happiness to seekers and they know that it is given by Maharaj but do not believe themselves to be the giver; they consider themselves as servants.  We should not remain poor in spite of meeting such Muktas.   Our nature should not be like the queen who wanders for begging.  Everything has been brought today by Shriji Maharaj but the jiva is not ready to believe because of ignorance.  If the mind is surrendered to Muktas, ignorance will be removed.  But mind is not surrendered on account of pride. Murti is peaceful and cool and Muktas are also as cool and as peaceful as Murti. ‘Shital shant chhe re, tejni upma nav devay’ (They are peaceful and cool but simile of luminescence can not be given).   If we associate with them, they make us cool.  Just as water is filled in zab (kind of vessel). Similarly prideless person is endowed with Murti and virtues, and Muktas are pleased.” || 30 ||