Gujarati / English

સંવત ૧૯૬૩ના ફાગણ વદિ-૯ને રોજ સરસપુરના પ્રાણશંકરભાઈએ સત્સંગીભૂષણનું પારાયણ અમદાવાદમાં કરાવ્યું. ત્યાં બાપાશ્રી પધાર્યા હતા. તે કથાની સમાપ્તિ ચૈત્ર સુદ-૬ની હતી. ચૈત્ર સુદ-૯ને રોજ સમલાવાળા નાગભા તથા બળોલના શેઠ ઠાકરશીભાઈને તથા બીજા ઘણાક હરિજનોને બાપાશ્રીએ કહ્યું જે, “મહારાજ ને મુક્ત આજ સ્વાંત વરસાવે છે તે જોગમાં તમો આવી ગયા તે તમારાં મોટાં ભાગ્ય થયાં એમ જાણજો.”

એમ કહીને ત્યાંથી બાપાશ્રી તથા સ્વામી ઈશ્વરચરણદાસજી સદગુરુ સ્વામી હરિનારાયણદાસજીને આંખેથી મોતિયા કઢાવ્યાથી ગરમી બહુ હતી તેમને જોવા ઘનશ્યામ મહારાજના અક્ષર ભુવન સામા ઓરડામાં પધાર્યા. ત્યાં સ્વામીને કહ્યું જે, “પીડા કેવી છે?”

ત્યારે સ્વામી બોલ્યા જે, “બીજા પૂછે છે તેમને તો સારું છે એમ કહું છું, પણ પીડા તો કહી જાય એવી નથી.”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “મહારાજ સારું કરશે.” એમ કહીને સ્વામીને શરીરે હાથ ફેરવ્યો એટલે પીડા મટી ગઈ. પછી ઓરડામાંથી નીકળીને સભામાં પધાર્યા.

પછી સ્વામી ભગવતસ્વરૂપદાસજીએ સ્વામીને પૂછ્યું જે, “સ્વામી! આ અબજીબાપાશ્રીની વાંસે માણસ બહુ તણાય છે ને મોટા મોટા સદગુરુઓથી પણ એમનો ભાર વધારે જણાય છે તે કેવા મોટા હશે?”

ત્યારે સ્વામી બોલ્યા જે, “આજ સત્સંગમાં શ્રીજી મહારાજ બાપાશ્રી દ્વારે સર્વ કાર્ય કરે છે. એ તો અતિ મોટા છે, પણ એ વાત કોઈને ખમાય નહિ માટે કરવી નહિ.”

એ પારાયણમાં પાટડીવાળા નાગજીભાઈ એમના ભાઈ ત્રિભોવનભાઈને અમદાવાદમાં દર્શન કરાવવા અને વૈદું કરાવવા લાવ્યા હતા. તેમને બાપાશ્રીએ કહ્યું જે, “એમને પાટડી પહોંચાડો; ધામમાં તેડી જવા છે.”

પછી પાટડી લઈ ગયા ત્યાં એમને ત્રીજે દિવસે દેહ મૂક્યો. પછી બાપાશ્રી જેતલપુર, ધોળકે થઈ પાછા અમદાવાદ આવીને કચ્છ તરફ પધાર્યા. તેમના ભેળા સ્વામી વૃંદાવનદાસજી તથા સ્વામી ઈશ્વરચરણદાસજી આદિ સંત તથા પ્રાણશંકરભાઈ આદિ હરિજનો કચ્છમાં ગયા અને ભુજ થઈને વૈશાખ સુદ-૧ને રોજ શ્રી વૃષપુર ગયા.  II ૪૩ II

In Samvant 1963, on the day of Fagan Vad 9th Pranshankarbhai of Saraspur organised the programme of Satsangi Bhushan Parayan (discourses) in Amdavad.  Bapashri had gone there. On Chaitra Sud 6th  the katha was to come to end. On the day of Chaitra Sud  9th  Bapashri told Nagbha of village Samlawala, Sheth Thakershibhai of village Balol and many other devotees, “Today Maharaj and Mukta are showering their bliss  like the rain of swati constellation.  Since you have come in contact with this opportunity, you should know that you are very lucky.” Saying so Bapashri and Swami Shri Ishwarcharandasji went to Swami Harinarayandasji who was operated upon for cataract.  Hence was experiencing  heat. To see him both went to the room which was opposite to Ghansyam Maharaj Aksharbhuvan.  Bapashri inquired about the pain.  Then Swami replied, “ Had any one else asked me, I would tell him that I am well but the pain is so much that it can not be described in words.”  Bapashri said that Maharaj will cure him, saying so he moved his hand on his body so the pain had disappeared.  Then Bapashri came out of room and went to assembly. 

Swami Bhagwatswarupdasji asked swami, “Oh Swami! Many people are drawn to AbajiBapashri.  He seems to be more popular than great Sadgurus.  How great is he?”  Swami replied that Shriji Maharaj gets His work done through Bapashri in this satsang.  He is very great but it should not be disclosed because no body can bear it.

In this parayan Nagjibhai of Patriwala had brought his brother Tribhovanbhai for darshan and for his treatment. Bapashri told Nagjibhai, “Take your brother to village Patadi as I want to take him to Akshardham.  Then Tribhovanbhai was taken to village Patadi where he left this world on third day.  Then Bapashri came back to Amdavad via. Jetalpur and Dholka and from Amdavad he went Kutch.  He was accompanied by Swami Vrundavandasji, Swami Ishwarcharandasji, etc. and Pransankarbhai and other devotees. All went to Kutch and on the day of Vaishakh Sud 1st ,they went to Vrushpur from Bhuj. || 43 ||