Gujarati / English

વૈશાખ સુદ-૧૪ને રોજ સવારે સભામાં છેલ્લા પ્રકરણનું ૩૧મું વચનામૃત વંચાતું હતું. તેમાં ધામને વિષે મૂર્તિ ને મનુષ્યરૂપ મૂર્તિની એકતા આવી.

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “ધામમાં રહી જે મૂર્તિ ને મનુષ્યરૂપ મૂર્તિ તે એક જ છે; તેમ જ પ્રતિમા છે તે પણ એ જ મૂર્તિ છે. માટે જેવી મૂર્તિ અક્ષરધામમાં છે તેવી જ પ્રતિમાઓ દિવ્ય જણાય; અને જેવો શ્રીગોપાળાનંદ સ્વામી આદિક પરોક્ષ થયેલા એટલે અદૃશ્ય થયેલા મુક્તનો મહિમા છે, તેવો જ આ સંત-હરિજનોનો મહિમા જણાય તો આજ શરદ્ઋતુ છે, તે મૂર્તિરૂપી ફળની પ્રાપ્તિ થાય છે.

“જો શ્રોતા-વક્તા બેયની આતુરતા હોય તો મૂર્તિરૂપી ફળ પ્રાપ્ત થાય, પણ નપુંસકથી ન થાય; તે કરોડો જન્મે પણ ન થાય. તે શ્રોતા-વક્તાની વિક્તિ જે જેને વાતમાં વિશ્વાસ ને શ્રદ્ધા (આસ્તિકપણું) ન હોય ને સંશય થાય તે નપુંસક શ્રોતા જાણવો; તેને સમાગમનું સુખ ન આવે. અને જેને વિશ્વાસ હોય, શ્રદ્ધા હોય ને સંશય ન થાય તે શ્રોતા ઉત્તમ જાણવો; તેને સમાગમનું સુખ આવે. જે વક્તાને મહાપ્રભુજીની મૂર્તિનો સંબંધ ન હોય તે વક્તા નપુંસક જાણવો અને જે વક્તાને મૂર્તિનો સાક્ષાત્ સંબંધ હોય તે વક્તા ઉત્તમ જાણવો.

“મહારાજના સંબંધ વિનાની જે જે વિદ્યા ભણવી, કથા કરવી, વાર્તા કરવી, સેવા-ભક્તિ કરવી તે સર્વે નપુંસક છે ને નિર્બીજ છે. જે સત્સંગ કરે છે ને મહારાજને કર્તા ને અંતર્યામી જાણે છે તોપણ મનમાં ખોટા ઘાટ થાય છે તેને ઊપજવા દે છે તેણે મહારાજની અને મુક્તની મર્યાદા ન રાખી; માટે તે પણ નપુંસક ને નિર્બીજ છે. જે મહારાજને અને મોટાને સદાય અંતર્યામી જાણી અને ભોળા જાણે ને ખોટા ઘાટ ન થવા દે ને મર્યાદા રાખે તે સબીજ ને આસ્તિક છે. માટે અદૃશ્ય થયેલી મહારાજની  મૂર્તિ અને અદૃશ્ય થયેલા સંતને  જેવા જાણે છે તેવા આજના સંતને તથા પ્રતિમાને જાણે તો પોતે દિવ્ય થઈ જાય.”  II૬૩II

On the morning of Vaishakh Sud 14th, the 31st Vachanamrut of the Last Chapter of Gadhada was read.  In it, it is said that there is oneness between the Murti of Akshardham and Murti in the form of human being.  Bapashri said, “Both the Murtis are the same and the one.  Moreover the idol is also the same Murti.  Therefore idols appear as divine as the Murti of Akshardham.  Just as Goplanand Swami and other Muktas who became invisible and it is the glory of Muktas. Similarly if the greatness of saint and devotees is understood, it is the early autumn, the fruit of Murti will be had.  If the speaker and the listener both are eager the fruit will be in the form of Murti.  But careless can not get the fruit of Murti even after innumerable births.  During discussion between the speaker and listeners if the listener has no faith or trust and if he doubts, that listener is known as careless and he will not have the happiness of association; and the one who has trust, faith and having no doubt should be known as the best listener.  He will get the happiness of the association.  The speaker who has no relation with the Murti of Mahaprabhuji should be known as useless. The one, who has the sincere relation with the Murti, should be known as the best speaker.  Whatever education is studied, narrate katha, story, do service, devotion, without the relationship with Maharaj are all useless and they are impotent. The one who does satsang and knows Maharaj as the doer of all actions and as Supreme Being but allows to create wrong thoughts in mind, he has not kept reverence of Maharaj and Muktas. He is also useless and seedless. The one who knows Maharaj and Muktas always Supreme Being and together and does not allow to create wrong thoughts and keeps reverence for them, he is theist and capable. Therefore the one who knows the saints of present time and idols as good as Maharaj’s Murti which has become invisible and saints who have become invisible, he himself becomes divine. || 63 ||