Gujarati / English

ફાગણ વદ-૭ને રોજ સાંજના સભામાં સ્વામી ઈશ્વરચરણ-દાસજીએ પૂછ્યું જે, “લોયાના ૭મા વચનામૃતમાં  અનુભવજ્ઞાન કહ્યું છે તે કેવી રીતે સમજવું?”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “મૂર્તિમાં રહીને મૂર્તિનું સુખ લેવું તેને અનુભવજ્ઞાન કહીએ. અને સુખનો અને મૂર્તિનો પાર ન આવે ને નવાં નવાં સુખ લીધા કરે તે અનુભવજ્ઞાન છે. માટે અનુભવજ્ઞાન સિદ્ધ કરે એ જ મુક્ત કહેવાય.

“જે ખોટું છે તેને ખોટું કરવું તેમાં તે શું? પણ સાચાને ખોટું કરવું તે ખોટું કર્યું કહેવાય. તે ખોટું કિયું ને સાચું કિયું? તો મૂળપ્રકૃતિ પર્યંત બધું ખોટું છે. અને બ્રહ્મકોટિ, અક્ષરકોટિ, શ્રીજી મહારાજનું તેજ અને અનંત ઐશ્વર્ય તે સાચાં છે. તેને પણ મૂકીને એક શ્રીજી મહારાજની મૂર્તિમાં જ નિમગ્ન રહે ત્યારે છેલ્લી અવધિ આવી જાણવી. આ જ્ઞાન જે કહીએ છીએ તે મૂર્તિના સુખનું છે; માટે જ્ઞાન બધું સરખું નથી. એક તો ખોટાને ખોટું કરે તે પણ જ્ઞાન કહેવાય, અને બીજું સાચાને પણ ખોટું કરીને મૂર્તિમાં પહોંચી ગયા કેડે પણ સુખમાં જવું ને સુખ લેવું અને દાતા-ભોક્તાપણું અને સ્વામી-સેવકપણું દૃઢ કરવું ને સુખનું અપારપણું જાણવું તે અનુભવજ્ઞાન કહેવાય. અને એ વચનામૃતમાં કહ્યું છે જે, ‘બ્રહ્મકોદાળ રામ-કૃષ્ણાદિક અવતારોને પોતાની લહેરી કહે છે, તે બ્રહ્મકોદાળ તો આંકેલા આખલા જેવા છે. તે વિધિ-નિષેધને ખોટા કરે છે. તે માર્ગ કલ્પિત છે અને તે નર્કે જાય છે.”

પછી વળી સ્વામીએ પૂછ્યું જે, “લોયાના ૭મા વચનામૃતમાં ઈન્દ્રિયો, અંત:કરણ અને અનુભવ એ ત્રણ પ્રકારે પ્રત્યક્ષ ભગવાનના સ્વરૂપનું જ્ઞાન થાય ત્યારે આત્યંતિક મોક્ષ થાય એમ કહ્યું છે. તે જેને ભગવાન મનુષ્યરૂપે પ્રત્યક્ષ મળ્યા હોય તેને જીવાત્મામાં સાક્ષાત્કાર ન થયો હોય તેનું આત્યંતિક કલ્યાણ થાય કે નહિ?”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “જેને પ્રત્યક્ષ ભગવાન મનુષ્યરૂપે મળ્યા હોય ને તેમને યથાર્થ મહિમાએ સહિત જાણ્યા હોય, તો તેનું કલ્યાણ આત્માને વિષે સાક્ષાત્કાર થયો હોય તેના જેવું જ થાય; એટલો પ્રત્યક્ષ મળ્યાનો વિશેષ છે.”  II ૬૯ II

On the evening of Fagan Vad 7th, Swami Ishwarcharandasji asked question in the assembly, “What is the meaning of experience knowledge according to the 7th Vachanamrut of Loya?” Bapashri replied, “To take the bliss of Murti by dwelling in Murti is experience knowledge. There is no end to the bliss of Murti. To take new happiness continuously is the experienced knowledge. Therefore the one who realizes experience knowledge is called Mukta. What if false is proved to be false but if true is proved to be false is said to be done false. Which is true and which is false – everything is false till Mul-Prakruti. Brahmkoti, Aksharkoti, luminescence of Shriji Maharaj infinite divinity are true. If one remains engrossed in Shriji Maharaj’s Murti leaving aside all, it can be said that what was to be understood is understood. The knowledge which is being told is of the bliss of Murti. Therefore, all the knowledge is not equal. The knowledge by which one proves false to be false is also a kind of knowledge. The other kind is to prove true to be false and even after reaching Murti to go in bliss and take happiness and to make firm donor-enjoyer and master-and his service and to know bliss as unlimited is called experienced knowledge. In Vachanamrut it is said that brahm kodal considers incarnations of Ram-Krushna as his glimpse. That brahm kodal is like a bull which has marks. The rituals are made false by brahm kodal, that sect is imaginary and its follower goes to hell.

Once again Swami said, “In the 7th Vachanamrut of Loya it has been said that when the knowledge of personified God is got in three ways through the senses, conscience and experience, ultimate liberation is possible. The one who has met God in the form of human being but he has not realized Him in His soul – whether does he get ultimate liberation or not?” Bapashri replied, “The one who has met personified God and he has known his greatness thoroughly, his salvation is there in the same way as the salvation of the one who has realized Him in His soul– such is the importance of meeting Him in the form of human being.” || 69 ||