Gujarati / English

ફાગણ વદ-૧૦ને રોજ બપોરે સભામાં સ્વામી વૃંદાવનદાસજીએ પૂછ્યું જે, “એકાંતિક ક્યારે કહેવાય?”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “જે ભક્ત પોતાની સર્વે ઈન્દ્રિયોને જીતીને વશ કરે ને વિષયને માર્ગે તથા ઐશ્વર્યને માર્ગે બહેરો, લૂલો, પાંગળો થાય ને એ માર્ગે ચાલે નહિ અને શત્રુ માત્રને જીતી લે અને એક મહાપ્રભુજીની મૂર્તિ વિના અક્ષરાદિક કોઈ ઐશ્વર્યની ઈચ્છા ન રાખે ને શ્રીજીની મૂર્તિનું તેજ જે અક્ષરધામ તેને વિષે પણ હેત ન રાખે; એક મૂર્તિની જ ઈચ્છા રાખે ને ખોખા જેવો થઈ જાય ત્યારે તેણે ચાર સાધન જે ધર્મ, જ્ઞાન, વૈરાગ્ય ને ભક્તિ તે સિદ્ધ કર્યા કહેવાય ને તેને એકાંતિક કહેવાય.

“અને શ્રીજી મહારાજની મૂર્તિનો પોતાના આત્માને વિષે સાક્ષાત્કાર થાય તે પરમ એકાંતિક કહેવાય. અને મૂર્તિમાં પય-સાકરવત્ રસબસ રહે તે અનાદિ કહેવાય. તે અનાદિ તે પરમપદ કહેવાય.”

કથાની સમાપ્તિ કરીને પછી શ્રી ઠાકોરજીને કેરીઓ જમાડીને સર્વે સંતોને વહેંચી દીધી.

પછી બેઠા ત્યારે સંતોએ કહ્યું જે, “અમે તો મહેમાન છીએ.”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “આપણે તો સંબંધી છીએ તે જુદા નહિ રહીએ. આપણે સર્વે એકદેશી મુક્ત છીએ તે શ્રીજી મહારાજની મૂર્તિમાં ભેળા રહીશું અને બીજા દેશના હશે તે સત્સંગમાં રહેશે. જેણે કારણ ઓળખ્યું તે દેશી જાણવા; અને જેણે કારણ એટલે કે મહારાજ અને મુક્ત તે ન ઓળખ્યા તે દેશી ન જાણવા.”  II ૭૫ II

On the afternoon of Fagan Vad 10th, Swami Vrundavandasji asked the question the assembly, “When is he said to be Ekantik?”  Bapashri replied, “when the devotee conquers all his senses and controls them and on the path of objects and spiritual powers, he ignores them (becomes deaf, lame, disabled and does not tread on that path and wins all enemies) and does not wish Akshar, etc or supernatural power except Maharaj’s Murti and does not get attached to luminescence of Shriji’s Murti which is Akshardham, wishes only Murti and becomes empty like a box, he is said to have achieved four means viz. darshan, knowledge, renunciation and devotion and he called Ekantik.  The one who has realized Shriji Maharaj’s Murti in his soul, is said to be Param Ekantik.  The one, who remains immersed in Murti like sugar in milk, is called Anadi and that Anadi is said to be ultimate state.”  The discourses came to an end.  Mangoes were offered to Shri Thakorji and this offering was distributed among saints.  When he sat saint said that they were guests.   Bapashri said, “We are relatives, and will not live separately.  We all are Muktas of same path and will dwell together in Shriji Maharaj’s Murti and those who are on the different path will remain in satsang. Those who identified cause (Murti) should be known as treading on the same path and those who did not identify cause (Murti) i.e. Maharaj and Muktas should be known as treading on different path.” || 75 ||