Gujarati / English

ફાગણ વદ-૮ને રોજ બપોરે સભામાં સ્વામી વૃંદાવનદાસજીએ પૂછ્યું જે, “શ્રીજી મહારાજ અથવા મોટા મુક્ત મૂર્તિનું સુખ જીવને આપી દે તો એમને શું કઠણ છે?”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “જીવ વેપાર કરવા માંડે એવા છે. તે વેપાર એટલે કોઈકને જણાવે અથવા કોઈ નજરમાં જ ન આવે ને પોતાને સરસ માને; માટે નથી આપતા. જ્યાં સુધી પાત્ર થાય નહિ ત્યાં સુધી મહારાજ અંદરપડદે રહે છે. પાત્ર થયા વિના દર્શન આપે તો જીવને માન આવે અને પૂજ્યપણું વધે, માટે અંતે દેખાડીશું. ત્યારે કોઈકને સંશય થાય જે, ‘પાત્ર થયા વિના મૂર્તિમાં કેમ લઈ જશો?’ તો જેને અધૂરું હશે તેને દેહને અંતે પાત્ર કરીને પૂરું કરાવશું; પણ જન્મ નહિ ધરાવીએ. જેને મોટાનો જોગ થયો તેને તો દયા કરીને  પૂરું કરાવશું. જીવ બિચારા કેટલાં સાધન કરશે! આજ તો મહારાજ ને મોટા કૃપાસાધ્ય છે તે ખપવાળાનું પૂરું કરે છે.”

આટલી વાર્તા કરીને સમાપ્તિ કરી.

તે જ દિવસે સાંજે સભામાં મધ્ય પ્રકરણનું ૫૬મું વચનામૃત વંચાતું હતું. તેમાં શ્રી ગોપાળાનંદ સ્વામી જેવા મોટાને ભૂંડા દેશ, કાળ આદિકનો જોગ થાય તો ભગવાનમાં પ્રીતિ છે તેનું કાંઈ ઠેકાણું રહે નહિ એમ આવ્યું.

પછી સ્વામી ઈશ્વરચરણદાસજીએ પૂછ્યું જે, “શ્રી ગોપાળનંદ સ્વામી તો શ્રીજી મહારાજની મૂર્તિમાં રહેનારા અનાદિમુક્ત છે તેમને ભૂંડા દેશકાળાદિક લાગે એમ કહ્યું તેનું શું કારણ  હશે?”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “એ તો સાધનિકને બીક લગાડવા માટે કહ્યું છે, પણ એ તો શ્રીજી મહારાજના જેવા જ સમર્થ છે ને માયાને નર્ક તુલ્ય જાણે છે. જેમ નાગર બ્રાહ્મણ વાઘરીના વૈભવને ઈચ્છે નહિ, તેમ મુક્ત તો માયાને તુચ્છ જાણે છે; કેમ જે મહારાજના સુખ આગળ માયાનું સુખ તો કાકવિષ્ટા તુલ્ય છે એમ જાણીને તેના સામું જોતા જ નથી. જેમ નાગર બ્રાહ્મણ વાઘરીનું ઘર જાણતા નથી જે એ ક્યાં હશે તેમ.”  II ૯૨ II

On the afternoon of Fagan Vad 8th, Swami Vrudavandasji asked a question in the assembly, “Where is the difficulty if Shriji Maharaj or great Muktas give bliss of Murti to Jiva?”  Bapashri said, “Jiva is such that it will make it commercial.  The commercialisation means it may inform some one or it may ignore all and believe itself to be virtuous so they do not give this bliss.  Unless one becomes worth of it, Maharaj remains hidden inside.  If darshan is given without being worthy of it, Jiva will become proud and will consider himself to be worthy of worshipping. Therefore bliss will be given at the end time (death time).  Some one will doubt that how can he who has not become worthy will be taken to Murti-to clear the doubt remember that those who are imperfect will be made perfect or worthy at the time of his death but will not be given rebirth.  Those who have got the opportunity of Muktas will be fulfilled by taking pity on them.  How many means this poor Jiva will do!  Today Maharaj and Muktas are realized by their grace and they fulfilled them who require. The talk came to an end.

On the very same day in the evening, the 56th Vachanamrut of the Middle Chapter of Gadhada was being read in the assembly.  In it, it is said that if Muktas like Shri Gopalanand Swami come in contact with undesirable (corrupt) region, bad time, etc he may become unsteady in his faith for God.

Then Swami Ishwarcharandasji said, “Shri Gopalanand Swami is Anadi Mukta and dwelling in Shriji Maharaj’s Murti.  What is the reason of saying that saint like him is affected by corrupt region and bad time?”  Bapashri replied, “It is said in order that the devotee doing means may become cautious.  But he (Gopalanand Swami) is as capable as Shriji Maharaj and considers illusion as hell.  Just as Nagar Brahmin will not desire the luxury of Vaghari, similarly Muktas consider illusion (maya) as trivial because they know that the happiness of illusion is as good as crow’s excrement before the happiness of Maharaj and do not even look at it. Similarly as Nagar Brahmin does not know where the house of Vaghari is. || 92 ||