Gujarati / English

સંવત ૧૯૫૫ના અષાડ માસમાં બાપાશ્રી તથા દહીંસરાના ખીમજીભાઈ આદિ સૌ ઉપરદળ રામજીભાઈને મંદવાડ વધુ હતો, તેમને દર્શન દેવા જતાં દરિયામાં તોફાન થયું. તેથી ખીમજીભાઈ આદિ સૌ હરિભક્તો બીવા અને ધ્રૂજવા લાગ્યા જે આ વહાણ ડૂબશે ને આપણે મરી જઈશું.

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “કોઈ ફિકર રાખશો નહિ. વહાણ ડૂબશે તો તમારું અધૂરું રહેવા દેશું નહિ; ઠેઠ મહારાજના સુખમાં મૂકી દઈશું.” એમ કહી સૌને ધીરજ આપી.

પછી વહાણનો કાંઠો ઝાલીને બાપાશ્રી ઊભા થયા ને સમુદ્રને કહ્યું જે, “આ ટાણે તોફાન હોય કે?” એટલે તરત પવન બંધ થઈ ગયો ને સમુદ્ર સ્થિર થઈ ગયો.

પછી વહાણમાં બેઠેલા સર્વે મનુષ્યો તથા ખેવટિયા રાજી થયા ને બાપાશ્રીની પ્રાર્થના કરી જે, “તમે સર્વને ઉગાર્યા, નહિ તો આજ કોઈ ઉગરવાના નહોતા.”

પછી બાપાશ્રી ઉપરદળ આવ્યા, ત્યારે રામજીભાઈએ બાપાશ્રીને કહ્યું જે, “બાપા! ત્રણ મહિના સુધી અહીં રહીને દર્શન આપો.”

ત્યારે બાપાશ્રીએ કહ્યું જે, “ત્રણ દિવસમાં તમે અમને રજા આપશો અને અમે જઈશું.”

પછી તો બાપાશ્રીનાં દર્શને ઘણા સંત-હરિભક્તો આવ્યા તેથી ઉતારાની, વાસણની, સીધાની સગવડ થઈ શકી નહિ. પછી રામજીભાઈએ રજા આપી જે હવે પધારો. પછી બાપાશ્રી ત્યાંથી ચાલ્યા તે ભાયલા, ધોળકા, ભાત થઈને જેતલપુર આવ્યા અને જેતલપુરથી અમદાવાદ આવ્યા. પછી છપૈયે પધાર્યા.  II ૧૦ II

 

In Saṁvat year 1955 in the month of Ashadh, Bāpāśrī along with Khīmjībhāī of Dahīṅsarā, etc. were going to Uperdal to give darśan to Rāmjībhāī who was severely ill but on the way sea became stormy. All began to shiver and were afraid because they feared that the ship might sink and they would die. Bāpāśrī consoled and then said, “Do not worry. If the ship sinks, you would not be left unfulfilled- will directly put you in the happiness of Mahārāj.” Bāpāśrī held the edge of the ship and said to the sea, can it be a storm at this time?” soon the wind stopped and the sea became steady. Then all sitting in the ship, sailors became pleased and prayingly said to Bāpāśrī that they all were saved by him otherwise nobody was going to be saved today. Then Bāpāśrī came to Uperdal. Rāmjībhāī requested Bāpāśrī to stay for three months and give darśan. Bāpāśrī told that he would let him go in three days and he would go. Then many saints and devotees came for Bāpāśrī’s darśan but arrangement for lodging, provision, vessels, etc. could not be done, so Rāmjībhāī let him go. Bāpāśrī started from there and came to Amdāvād via Bhayla, Dhoḷakā, Bhat, Jetalpur and from Jetalpur came to Amdāvād and then came to Chhapayia. || 10 ||