Gujarati / English

એક સમયને વિષે રાત્રિના ૧૨ વાગે ગામ કણભામાં આશાભાઈ તથા તેમના દીકરા ગોવિંદભાઈ સૂતા હતા.

તેમને બાપાશ્રીએ દર્શન આપી જગાડ્યા ને કહ્યું જે, “તમને મારવાને શત્રુ આવે છે, પણ અમે તમારી રક્ષા કરશું; તોપણ તમે સાવધાન રહેજો ને ઊંઘશો નહિ.” એમ કહી અદૃશ્ય થઈ ગયા.

પછી શત્રુઓ આવી દાંતીઓના ઘા કરવા માંડ્યા, પણ બાપાશ્રીએ એમના ઉપર લોઢાનું પાંજરું કરી દીધું અને વાગવા દીધું નહિ અને એક-બે દાંતીઓ ભાંગી ગઈ. પછી એ લોકોને બહુ મનુષ્યો દેખાડ્યા, તેથી ભય પામી ભાગી ગયા.  II ૧૨૩ II

Once, at twelve o’clock in the night Āśābhāī and his son Goviṅdbhāī were sleeping in village Kaṇabhā. Bāpāśrī gave them darśan, woke them up and told them that enemies were coming to kill them but he would protect them, even then they had to be cautious and advised them not to sleep and then Bāpāśrī disappeared. The enemies came and began to attack with   scythes but Bāpāśrī covered them with iron cage and did not allow them to    get injured, on the contrary two scythes broke. Then they were shown many people so they were afraid and ran away. || 123 ||