Gujarati / English

સંવત ૧૯૫૧ની સાલમાં બાપાશ્રી કચ્છથી મોટો સંઘ લઈને અમદાવાદ તરફ આવતાં મૂળી, લખતર આદિ ગામોમાં થઈને ઉપરદળ આવ્યા.

ત્યારે રામજીભાઈએ બાપાશ્રીને પૂછ્યું જે, “હું ગયે વર્ષે આપની પાસેથી આ દેશમાં આવતો હતો ત્યારે માર્ગમાં તેજ દેખાણું તે શું હશે?”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “તમે અમારાં આપેલાં વચનની પરીક્ષા લેવાનો સંકલ્પ કર્યો હતો તેથી મહારાજે અને અમે પરીક્ષા આપી હતી.”

તે સાંભળી રામજીભાઈ વિસ્મીત થયા. એવી રીતે તેમને આપેલાં બધાંય વરદાન સત્ય કર્યા.

પછી બાપાશ્રી સંઘે સહિત ભાયલા, કેસરડી આદિ ગામોમાં થઈ ધોળકે ગયા. ત્યાંથી જેતલપુર દર્શન કરીને ચૈત્ર સુદ-૮ને રોજ અમદાવાદ પધાર્યા. ઠાકોરજીનાં દર્શન કરી સંઘે સહિત કાંકરિયામાં નાહવા ગયા હતા. ત્યાં ઈશ્વરલાલભાઈ કાંકરિયા તરફ ઘોડાગાડીએ બેસીને હવા ખાવા ગયેલા તે ભેળા થયા. એટલે બાપાશ્રીને બહુ વિનંતી કરીને પોતાની ગાડીમાં બેસારીને મંદિરમાં લાવ્યા. પછી જ્યાં સુધી સંઘ રહ્યો ત્યાં સુધી બાપાશ્રીનો સમાગમ કર્યો. અને જ્યારે સંઘ કચ્છ તરફ જવા નીકળ્યો ત્યારે ઈશ્વરલાલભાઈ મંદિરમાં આવ્યા ને કચ્છના હરિભક્તોને દેખ્યા નહિ.

પછી સાધુને પૂછ્યું જે, “કચ્છના હરિભક્ત ક્યાં ગયા?”

ત્યારે તેમણે કહ્યું જે, “એ તો સ્ટેશને ગયા.”

પછી પોતે સ્ટેશન પર આવીને, સમય થઈ ગયો હતો તોપણ ગાર્ડ પાસે ગાડી ઊભી રખાવીને બાપાશ્રીને ઘણા હાર પહેરાવ્યા ને દંડવત કરીને પ્રાર્થના કરી જે, “સદ્. નિર્ગુણદાસજી સ્વામીએ આપની ઓળખાણ કરાવીને મારો હાથ આપના હાથમાં આપ્યો છે ત્યારથી હું આપનો છું ને મારો મોક્ષ આપના હાથમાં છે. મેં કંઈ પણ સાધન કર્યાં નથી, માટે તમે તમારા પ્રતાપથી મારું આત્યંતિક કલ્યાણ કરજો. હું આપની પાસે મારા મોક્ષ માટે આવ્યો છું.” એમ ઘણીક પ્રાર્થના કરી.

ત્યારે બાપાશ્રીએ માથે હાથ મૂકીને કહ્યું જે, “તમારું કલ્યાણ અમે કરશું. તમે કાંઈ ફિકર રાખશો નહિ. આજથી તમે મહારાજની મૂર્તિમાં રહ્યા છો, પણ આ લોકમાં કે આ દેહમાં નથી રહ્યા એમ જાણજો.”

એવો આશીર્વાદ આપી બાપાશ્રી સંઘે સહિત કચ્છમાં પધાર્યા. પછી પંદર દિવસે સદ્. નિર્ગુણદાસજી સ્વામીના આસને સદ્. પુરાણી દેવચરણદાસજી સ્વામી તથા સંત-હરિભક્તોની સભામાં ઈશ્વરલાલભાઈ આવીને બેઠા કે તરત દેહ પડી ગયો ને બાપાશ્રીએ મૂર્તિના સુખમાં મૂકી દીધા.  II ૭ II

 

In Saṁvat year 1951, Bāpāśrī taking a big group (sangh) with him, from Kutch came to village Upardaḷ via. Muḷī, Lakhatar, etc. villages while going to Amdāvād. Rāmjībhāī asked Bāpāśrī that while he was going from Kutch to Gujarāt last year, he saw luminescence-what was it? Bāpāśrī said, “You had made a saṅkalpa to test the words given by me so Mahārāj and I gave test.” Hearing this Rāmjībhāī was astonished –thus all boons which were given to him were made true. Then Bāpāśrī went to Dhoḷakā along with saints via Bhayala, Kesardi, etc. villages. From there on the day of Chaitra Sud 8th, came to Amdāvād after having darśan at Jetalpur. After having darśan of Ṭhākorjī he went to Kānkarīyā for having bath along with saints. Ishwarlalbhāī had gone to Kānkarīyā by Victoria (horse carriage) for loitering. He met Bāpāśrī and with much request brought Bāpāśrī to the temple in his Victoria. He associated with Bāpāśrī till the group was there and when the group started for Kutch, Ishwarlalbhāī came to the temple but did not find devotees of Kutch so he asked a saint where the devotees of Kutch had gone. Saint said that they had gone to the station. He came to the station. Though it was the time for the departure of the train, he made the train delayed by requesting the guard and garlanded Bāpāśrī with many garlands and prostrated and prayed and said that Sadguru Nirguṇdāsjī Swāmī had introduced him to Bāpāśrī and he was asked to take care of him. Since then he was his and his liberation was in his hands (Bāpāśrī). He added that he had done no means so requested Bāpāśrī to give him ultimate liberation by his power, for that purpose he had gone to him. Thus he prayed for much times. Bāpāśrī put his hand on his head and said, “I would do your good. Do not worry at all and know that from now onwards you are in Mūrti, but not in this world or in this body.” Blessing thus, Bāpāśrī came back to Kutch along with the saints. After fifteen days Ishwarlalbhāī came and sat in the assembly of saints, devotees and Sadguru Purāṇī Devcharandasji Swāmī at the seat of Sadguru Nirguṇdāsjī Swāmī. No sooner did he sit in the assembly than he left this world and Bāpāśrī put him in the happiness of Mūrti. || 7 ||