Gujarati / English

આસો સુદ-૨ને રોજ સભામાં ઈશ્વરચરણદાસજીએ પૂછ્યું જે,  “મહિમા સમજવાનો શો ઉપાય છે?”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “શ્રદ્ધા સહિત શ્રીજી મહારાજનાં વચન પાળવા માંડે તે જેમ જેમ પાળતો જાય એટલે વચનમાં વર્તતો જાય તેમ તેમ અંતરમાં સિદ્ધતા થતી જાય ને બ્રહ્મભાવને પામતો જાય ને સાક્ષાત્ શ્રીજી મહારાજના સુખનો અનુભવ થાય ત્યારે મહિમા જણાય. શ્રીજી મહારાજ ને મુક્ત સાક્ષાત્ બિરાજે છે એવું જણાતું નથી ત્યાં સુધી મહિમા સમજાય નહિ ને સુખમાં પણ ફેર રહે. એ તો જ્યારે અનાદિમુક્તનો જોગ કરીને મૂર્તિનો સાક્ષાત્કાર થાય ત્યારે યથાર્થ મહિમા સમજાય.

“મહારાજનું સુખ તો બહુ જ જબરું છે, તે તો જો મોટાનો વિશ્વાસ રાખીને મંડે તો એ સુખની પ્રાપ્તિ થાય. મોટા તો દૃષ્ટિસેવને પણ સુખિયા કરે છે. મોટાની દૃષ્ટિથી સુખિયું થવાય છે. એકલાં સાધનથી કેટલું થાય? સાધન ભેળી મોટાની કૃપા જોઈએ. આજ તો શ્રીજી મહારાજે ચીંથરામાં રત્ન વીંટીને રાખી મૂક્યાં છે તે મનુષ્યની પેઠે ખાવું-પીવું સર્વે વ્યવહાર મનુષ્યના જેવો હોય તે કેમ ઓળખાય? આજ આ મોટા પુરુષ પૃથ્વી ઉપર બિરાજે છે તેમને સમાગમે કરીને એકાંતિક માર્ગ ઓળખાય છે. એવા મોટા પુરુષ પૃથ્વીમાંથી ચાલી નીકળે ત્યારે બહુ જ પસ્તાવો થાય. માટે સમાગમ કરી લેવો.”

પછી વળી સ્વામીએ પૂછ્યું જે, “અનાદિમુક્ત આ વાતો કરે છે તે આ એક જ છે કે સત્સંગમાં બીજે ઠેકાણે પણ હશે?”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “આ એક જ છે તે તમને મળ્યા છે. આવા બીજા સત્સંગમાં નથી.”

પછી સ્વામી વૃંદાવનદાસજીએ પૂછ્યું જે, “તમે કોઈને વાતો કરો છો ને કોઈને પ્રસાદી આપો છો; કોઈ આવતા હોય તેના સામા જાઓ છો ને કોઈને વળાવવા જાઓ છો અને કોઈને કોઈ  વસ્તુ જોઈતી હોય તે લાવી આપો છો એમ સેવા કરો છો તેનું શું કારણ હશે?”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “એવી સેવાએ કરીને શ્રીજી મહારાજ રાજી થાય છે ને ઈનામ આપે છે એટલા માટે કરીએ છીએ; અને બીજું સાધનિકને શીખવવા માટે કરીએ છીએ.”

પછી આસો સુદ-૩ને રોજ સર્વે સંત ભુજ આવ્યા ને ત્યાંથી ગુજરાત તરફ આવ્યા.  II ૧૨૦ II

On the day of Aso Sud 2nd, Swami Ishwarcharandasji asked the question in the assembly, “What is the remedy to understand the greatness?” Bapashri replied, “The means is to obey words of Shriji Maharaj with faith and by and by one behaves according to His commands and there by becomes self-realized and achieves the status of Brahm and experiences the bliss of Shriji Maharaj Himself.  Then only greatness will be known.  Unless one feels that Shriji Maharaj and Muktas are present there, the greatness will not be understood till then and there will be difference in happiness.  It is only possible when in association with Anadi Muktas, Murti is realized, the greatness will be understood properly.  The bliss of Maharaj is beyond the words. If one keeps faith in Muktas and continuously tries, that bliss will be achieved.  Muktas make happy even by showing their sight.  By their sight one can become happy.  How much can be achieved through means only.  Grace of Muktas should be there with means.  Shriji Maharaj has put gems covered in a torn cloth.  How can they be recognised as they behave like an ordinary human-being and all their activities viz., eating, drinking, etc., are like an ordinary man?  The path of Ekantik is known because of the presence of such great persons on the earth and in their association.  When such great persons leave this earth, we regret much, therefore one should get attached to them. 

Once again Swami asked, “Are there Anadi Muktas in satsang elsewhere or this is the only one who is talking.  Bapashri replied, “This is the only one whom you have met. There is no such other in satsang.”

Swami Vrundavandasji asked, “What is the reason that you talk to some one, give Prasad to some one, go to receive some one who comes to you, and give send off to some one and bring a thing for some one who wants it-serving in this way?” Bapashri replied, “Because it is for the pleasure of Shriji Maharaj and He rewards.  Moreover, this is for teaching seekers (sadhanik).

On the 3rd day of Aso Sud, all saints came to Bhuj and from there went to Gujarat. || 120 ||