Gujarati / English

ફાગણ વદ 0)) અમાસને રોજ સવારે સભામાં છેલ્લાં પ્રકરણનું ૪થું વચનામૃત વચાતું હતું. તેમાં ૧લા પ્રશ્નમાં બાધિતાનુવૃત્તિની વાત આવી.

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “બાધિતાનુવૃત્તિનો મર્મ જાણવો એ ઘાંટી જબરી છે; કેમ જે ગોરધનભાઈની સ્થિતિ જેના જાણ્યામાં નહોતી આવી તે અવગુણ લેતા. ઉપશમવાળો જ્યાં સુધી ઉપશમમાં રહે ત્યાં સુધી મહારાજનું સુખ રહે ને જાગે ત્યારે આ લોકની ક્રિયા કરે. અને જેને ત્રણે અવસ્થામાં સદાય મૂર્તિ હોય એ સ્વરૂપનિષ્ઠાવાળા અનાદિમુક્ત કહેવાય. એમના જોગથી માયા, દેહ, વિષય, રાગ એ આદિક સર્વે કાકવિષ્ટા તુલ્ય સમજાય. અને કેવળ સમાધિવાળાને રવજીભાઈની પેઠે ધક્કો લાગે.

“અનાદિમુક્તને જે સમાધિ થાય તે તો બીજા જીવના સમાસને માટે છે, પણ પોતાને માટે નથી. એમને તો જેમ કાચબો ચાલે છે તોય એમ છે ને સંકોચાઈને અંગ તાણી લે છે તોય એમ છે; તેમ અનાદિમુક્તને તો સદાય સરખું છે. સાધનિક એમ જાણે જે, ‘સમાધિમાં ગયા તે બહુ સુખિયા થયા’, પણ એ તો સદા મૂર્તિમાં જ છે. એવા મુક્ત કદાપિ મહાપ્રભુજીની મરજીથી બીજા જીવના સમાસને માટે સમાધિ કરતા હોય અને ક્યારેક ન કરતા હોય તેને કોઈક કહે જે, ‘સમાધિનું સુખ જાતું રહ્યું’ તો તેને બહુ પાપ લાગે; કેમ જે એ તો સ્વતંત્ર છે.

“આ ગામમાં રત્નો ભક્ત હતા તે મુક્ત હતા અને દહીસરામાં કચરો ભક્ત હતા તે પણ મુક્ત હતા; તે બેય દેહ મૂકીને ધામમાં ગયા. તેમની વાત ઉડાડી જે બેય ભૂત થયા છે. ત્યારે અમે કહ્યું જે, ‘એ બે જ્યારે ભૂત થયા ત્યારે ધામમાં એટલે કે મૂર્તિમાં કોણ જશે?’ માટે ખોટું બોલનારને બહુ પાપ લાગે. કદાપિ ધામમાં ગયા કેડે કોઈકને દર્શન આપે તો દિવ્યરૂપે દર્શન આપ્યાં એમ જાણવું; જ્યારે કોઈકને વળગીને ધૂણે ત્યારે ભૂત થયા એમ જાણવું. મોટા તો અલૌકિક ક્રિયાવાળા હોય કેમ જે એ તો સ્વતંત્ર છે. માટે ક્યારેક સ્વતંત્રપણે જાગૃતમાં દર્શન આપે ને ક્યારેક તો સ્વપ્નમાં દર્શન આપે અને ક્યારેક અંતર્વૃત્તિએ દર્શન આપે અને ક્યારેક ઉપશમમાં દર્શન આપે; તેને વિષે વાસના ઠરાવવાની નહિ.”

આટલી વાર્તા કરીને  સમાપ્તિ કરી.  II ૮૧ II

On the morning of Fagan Vad 30th, the 4th Vachanamrut of the Last Chapter of Gadhada was being read in assembly.  In it there was a reference about restricted tendency (badhitanuvrutti) in the first question. Then Bapashri said, “It is very difficult to understand the gist of restricted tendency, because those who did not know the state of Gordhanbhai used to find faults in him.  He who remains detached (upsham- trance state) from his physical body gets bliss of Maharaj but once again gets attached to his physical body when he does the work of worldly affairs.  And the one who has always Murti in all three states (wakening, subconscious and dream) is called Anadi Mukta with swarupnistha (one with God).  In their association illusion, body, passion, attachment, etc appears like crow’s excrement.  Those only who go in trance will get jolt like Ravjibhai.  Anadi Muktas go in trance for the welfare of other Jivas but not for themselves. For them it is like tortoise which moves either spreading its body or contracting it- similarly it makes no difference to them.  For Anadi Muktas it is always the same.  The seeker would know that those who have gone in trance have become very happy but they are always in Murti.  Such Muktas perhaps go in trance by the wish of Mahaprabhuji for the good of other Jivas and some times if they do not do it and if some one says that the happiness of trance has gone, it will be a great sin because they are independent.  Ratna Bhakta of this village was Mukta and Kachara Bhakta of Dahisara was also Mukta- both of them left this world and went to Akshardham.  It was rumoured that both of them have become ghosts.  Then I asked, “Who will go in Murti or Akshardham if both of them have become ghosts and therefore it will be big sin for the one who tells lie.”  In case if they give darshan to some one after going to Akshardham, it should be known that it has been given in the divine form.  When they catch hold of some one and if that fellow behaves abnormally (dhune), it should be known that they have become ghosts.  Muktas are of indescribable (divine) activities because they are independent.  Therefore sometimes they give darshan in the wakening state independently, sometimes in dream and sometimes in the heart and sometimes in the state of detachment of physical body, it should not be considered as their passion.  The discourses came to an end after this talk. || 81 ||