Gujarati / English

એક સમયને વિષે વૃષપુરના પ્રેમજી હીરજી તથા જાદવજી કાનજી બન્ને દીવા વખતે ઉદાસ થકા રોતાં રોતાં મંદિરમાં બાપાશ્રીની ઓરડીએ આવ્યા. ત્યાં બાપાશ્રીને ઢોલિયામાં પોઢેલા દેખ્યા.

પછી બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “પ્રેમજી બચ્ચા! ઘેર જાવું છે, લાકડી લઈ આવ.” પછી લાકડી લેવા જાદવજી ગયો અને પ્રેમજીને કહે જે, “તું અમને બેઠા કર.”

પછી પ્રેમજીએ બેઠા કર્યા અને તરત જ અદૃશ્ય થઈ ગયા.  II ૧૦૫ II

Once, Premjī Hirji and Jadavji Kanji of Vṛṣpur came to the room of Bāpāśrī in the temple at the same time of lighting lamps and they were sad and were weeping. There they saw Bāpāśrī sleeping in a cot. Bāpāśrī asked Premjī to bring stick as he wanted to go home. Jadavji went to bring a stick and asked Premjī to make Bāpāśrī get up. Premjī did so and soon Bāpāśrī disappeared. || 105 ||