Gujarati / English

એક સમયે લુણાવાડાના રણછોડલાલભાઈ વૃષપુર ગયા હતા ત્યારે બાપાશ્રીને દાડમ જમવા આપ્યું તે જમ્યા ને એક દાણો ચાકળા તળે નાખેલો હતો. તે કાઢીને રણછોડલાલભાઈને આપ્યો ને કહ્યું જે, “તમને કેસરોભાઈ વાત કરશે; દહીંસર જાઓ.”

પછી તે દહીંસર ગયા ને કેસરાભાઈને કહ્યું જે, “વાતો કરો.”

પછી કેસરોભાઈ કહે જે, “બાપ! હું શું જાણું? ભાઈ! તમે બાપાશ્રીને દાડમ જમાડ્યું અને એક દાણો તમને ચાકળા હેઠળથી આપ્યો.”

પછી રણછોડલાલભાઈ કહે, “તમે ક્યાં હતા?”

ત્યારે કેસરાભાઈ કહે જે, “બાપાશ્રીએ મારા પર કૃપા કરી મને નિરાવરણ કર્યો છે.”

તે સાંભળી આશ્ચર્ય પામ્યા.  II ૨૯ II

 

Once, Ranchhodlalbhāī of Lunavada went to Vṛṣpur. Bāpāśrī was given a pomegranate to eat. He ate it and a seed of it which was under his seat was given to Ranchhodlalbhāī and told him that Keshrabhāī would tell him and asked him to go to Dahīṅsarā. He went to Dahīṅsarā and asked Keshrabhāī to talk.  Keshrabhāī exclaimed that what he could know and added that he had given pomegranate to Bāpāśrī and seed of it lying under his seat was given to him. Ranchhodlalbhāī asked him where he was then. Keshrabhāī said that Bāpāśrī had shown his grace on him and had made him such that he could see behind the curtain (nirāvaraṇa). He was surprised to hear it. || 29 ||