Gujarati / English

એક સમયે નારાયણપુરના પ્રેમજીભાઈ આદિ છ-સાત જણા બાપાશ્રીની સાથે કાંઈક કામે જતા હતા. તે બીજા સર્વે આગળ ચાલતા હતા ને બાપાશ્રી વાંસે ચાલતા હતા. પછી વાટમાં કૂવો આવ્યો તે બીજા સર્વે ફરીને ચાલ્યા ને બાપાશ્રી તો કૂવામાં પડ્યા તે ધુબાકો થયો. ત્યારે સર્વેએ પાછું વાળી જોયું ત્યાં કાંઠા ઉપર ઊભેલા ને લૂગડાં પણ કોરાં.

પછી પ્રેમજીભાઈએ કહ્યું જે, “ધુબાકો થયો તે તમે પડી ગયા હતા કે શું?”

ત્યારે બાપાશ્રી કહે જે, “અમે નાહવા પડ્યા હતા.”

ત્યારે તેમણે કહ્યું જે, “લૂગડાં તો કોરાં છે.”

ત્યારે બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “અમારાં નાહવાં એવાં.” II૪૨II

 

Once, Premjībhāī of Nārāyaṇpur and six-seven others were going with Bāpāśrī for some work. Others were walking ahead and Bāpāśrī was behind them. On the way there was a well. The others walked away from the well but Bāpāśrī fell into the well and there was a thud. All looked back and saw that Bāpāśrī was standing on the edge and his clothes were dry. Premjībhāī asked Bāpāśrī if he had fallen because there was the thud. Bāpāśrī Said, that he had jumped into the well to bath. He said that his clothes were dry. Bāpāśrī said his bathing was such. || 42 ||