Gujarati / English

ગામ દહીસરામાં કેશરાભાઈના દીકરા દેવજીભાઈના પૌત્ર હરજીએ દેહ મૂક્યો તે જોઈને દેવજીભાઈ બહુ ઉદાસ થઈ ગયા.

તે વખતે બાપાશ્રીએ દર્શન આપીને કહ્યું જે, “તમે ઉદાસ કેમ થઈ ગયા છો? અમે તમારા હરજીને સાજો કરવા આવ્યા છીએ.”

ત્યારે દેવજીભાઈએ કહ્યું, “બાપા! એ તો દેહ મૂકી ગયો.”

પછી બાપાશ્રી બોલ્યા જે, “જુઓ, તે તો સાજો થયો છે.”

ત્યારે દેવજીભાઈએ તેની પાસે જઈને જોયું ત્યાં તો હરજી બેઠો થયો ને બાપાશ્રી અદૃશ્ય થઈ ગયા. તે જોઈ દેવજીભાઈ અતિ આશ્ચર્ય પામ્યા.  II ૫૩ II

 

In village Dahīṅsarā there was Devjībhāī who was the son of Keshrabhāī when Harjī the grand-son of Devjībhāī died, Devjībhāī became very sad. Bāpāśrī gave him darśan and asked him why he had become sad and added that he had come to cure Harjī. Devjībhāī told Bāpāśrī that he had died. Bāpāśrī asked him to see him and added that he was cured. Devjībhāī went near him. In the meanwhile Harjī got up and Bāpāśrī disappeared. Seeing this Devjībhāī was very much surprised. || 53 ||